اگر این مقاله را میخوانید یعنی «ورزش» و همچنین سلامتی و تندرستی برای شما یک دغدغه است. حتما برای شما هم پیش آمده که تصمیم گرفتهاید ورزش را شروع کنید، باشگاه ثبتنام کردهاید، رژیم گرفتهاید یا برنامه تمرینی دانلود کردهاید اما بعد از چند هفته همهچیز متوقف شده است. مشکل شما ممکن است گیر افتادن در یک سری تلههای ذهنی مثل کمالگرایی یا اهمالکاری باشد. در این مقاله فیتامین به شما کمک میکنیم با کمک علم «روانشناسی ورزشی» بتوانید ورزش را وارد سبک زندگی خود کنید و بدون زحمت یا رنج فراوان بتوانید ورزش کنید و از آن لذت ببرید.
روانشناسی ورزشی چیست؟
طبق گفته انجمن روانشناسی آمریکا (APA) روانشناسی ورزشی حوزهای است که از دانش و مهارتهای روانشناختی برای بهبود عملکرد و سلامت روانی ورزشکاران و سایر افراد فعال در ورزش استفاده میکند. این حوزه فقط روی «بردن مسابقه» تمرکز ندارد؛ بلکه موضوعاتی مثل انگیزه، تمرکز، اعتمادبهنفس، مدیریت هیجان و اضطراب، هدفگذاری، رضایت از ورزش، فرسودگی، آسیبدیدگی و حتی مسائل اجتماعی و سازمانی ورزش را هم در بر میگیرد. روانشناسی ورزشی میتواند برای افراد در سطوح مختلف، از ورزشکاران تفریحی و نوجوانان تا ورزشکاران حرفهای و المپیکی، کاربرد داشته باشد.
در مجموع، روانشناسی ورزش دارای تمرکز بر دو بخش است.
روانشناسی ورزشکار
در رشته روانشناسی ورزشی، همه چیزهایی که مربوط به روحیات ورزشکار و شرایط روحی اوست، بررسی میشود و راهکارهایی برای بهبود حال روحی و عملکرد او در ورزش به کار برده میشود.
روانشناسی ورزش
روانشناسی ورزشی به این موضوع علاقه مند است که چگونه تمرین و ورزش و فعالیت بدنی، میتواند عملکرد، سلامتی و لذت را در فعالیتهای خاص افزایش دهد. تمرکز اصلی این رشته بر توسعه مهارتهای ذهنی ورزشکار است.
روانشناسی ورزشی میتواند برای هر ورزشکاری که میخواهد عملکرد خود را بهبود بخشد یا در فعالیت های انتخابی خود سالم بماند، سودمند باشد. گروههایی که از روانشناسی ورزشی فایده میبرند عبارتند از:
- تیم های ورزشی حرفهای مثل تیمهای باشگاهی یا تیم ملی (مانند فوتبال، بسکتبال)
- ورزشکاران مبتدی و حرفهای (مانند بازیکنان تنیس، دوندگان، صخره نوردان)
- هنرمندان ورزشکاران نمایشی (مانند رقصندگان، بازیگران)
- مربیان و داوران
آیا روانشناسی ورزشی فقط برای ورزشکاران حرفهای است؟
خیر روانشناسی ورزشی برای ورزشکاران در هر سطحی کاربردی است؛ از بچههایی که یک تابستان در باشگاه ثبت نام کردهاند تا ورزشکاران المپیکی. روانشناسی ورزشی به بازیکنان کمک میکند مهارتهای ذهنی مهمی که ورزشکار به آن نیاز دارد را به دست آورد. مهارتهایی مثل افزایش انگیزه و تمرکز، کنترل استرس و اضطراب، حفظ اعتمادبهنفس، تعیین هدف، ایجاد عادت ورزشی و ادامه دادن تمرین در روزهایی که انگیزه کم است.
برای ورزشکاران مبتدی یا غیرحرفهای، این حوزه میتواند به حل مشکلات رایجی مثل شروع نکردن ورزش، رها کردن برنامه بعد از چند هفته یا ترس از قضاوت در محیط باشگاه کمک کند؛ در حالی که ورزشکاران حرفهای بیشتر از آن برای مدیریت فشار مسابقه، افزایش تمرکز و بهبود عملکرد ذهنی استفاده میکنند.
کاربرد روانشناسی ورزشی
کاربرد روانشناسی ورزشی را میتوان در دو بخش اصلی خلاصه کرد: بهبود عملکرد ورزشی و کمک به ایجاد و حفظ رفتار ورزشی. در ادامه هر دو را مختصر توضیح میدهیم:
- بهبود عملکرد ورزشی
روانشناسی ورزشی به ورزشکار کمک میکند تمرکز، اعتمادبهنفس، انگیزه و کنترل هیجان بهتری داشته باشد، اضطراب مسابقه را مدیریت کند و تحت فشار عملکرد باثباتتری نشان دهد.
- کمک به ایجاد و حفظ رفتار ورزشی
هدف روانشناسی ورزشی در اینجا این است که فرد راحتتر ورزش را شروع کند، برای آن عادت بسازد، موانعی مثل بیانگیزگی و کمبود وقت را بهتر مدیریت کند و بعد از وقفه یا بههمخوردن برنامه سریعتر به مسیر برگردد. بنابراین روانشناسی ورزشی هم برای بهتر ورزش کردن کاربرد دارد و هم برای ادامه دادن ورزش در بلندمدت.
روانشناس ورزشی کیست؟
روانشناس ورزشی در حقیقت یک روانشناس حرفهای است که برای کار کردن در محیطهای ورزشی آموزش دیده است. او از اصول روانشناختی برای ارتقاء ورزش ورزشکار استفاده میکند و در تلاش است تا از شرایط عاطفی و روانی ورزشکار مراقبت کند. در این صورت ورزشکار هم از ورزش خود لذت بیشتری میبرد و هم موفقیت و عملکرد بهتری خواهد داشت.
یک متخصص روانشناسی ورزشی میتواند به افراد کمک کند با استرس فیزیکی، ذهنی و عاطفی مقابله بهتری داشته باشند. به عنوان مثال، وقتی یک ورزشکار آسیب میبیند، ممکن است که ناامید شود و انگیزه لازم برای ادامه ورزش و تلاش برای عملکرد بهتر را داشته باشد. در این زمان یک متخصص روانشناسی میتواند از ابزارهای مختلفی برای کمک به ورزشکاران برای غلبه بر موانع ذهنی و بازگرداندن اعتمادشان، استفاده کند تا در نتیجه عملکرد بهتری داشته باشند.
چرا ورزش را شروع میکنیم ولی ادامه نمیدهیم؟
شروع ورزش اما پس از مدتی دلسرد شدن و رها کردن آن، اتفاق رایجی است که برای خیلی از ورزشکاران رخ میدهد. خیلی وقتها ما با علاقه و شور و شوق فراوان تصمیم به ورزش میگیریم و آن را شروع میکنیم اما پس از مدتی که هیجان تمام میشود و با سختیهای واقعی رژیم و ورزش روبرو میشویم، آن را کم کم رها میکنیم! در ادامه ۹ دلیل علمی این اتفاق را برایتان ذکر میکنیم:
- هدف واقعا متعلق به خودمان نیست: وقتی ورزش یا رژیم را فقط بهخاطر فشار جامعه یا دیگران شروع میکنیم، انگیزه درونی ضعیفتر است و احتمال رها کردن بیشتر میشود.
- برنامه با زندگی واقعی هماهنگ نیست: برنامهای که با زمان، انرژی، شغل یا شرایط روزمره ما جور نباشد، معمولا دوام زیادی ندارد.
- فقط به انگیزه تکیه میکنیم: انگیزه ثابت نیست؛ برای ادامه مسیر باید عادت، برنامه مشخص و محیط مناسب هم داشته باشیم.
- خیلی سخت شروع میکنیم: تمرین یا رژیم شدید از همان ابتدا میتواند باعث خستگی، فشار روانی و دلزدگی شود.
- انتظار نتیجه سریع داریم: وقتی نتیجه به سرعت چیزی که انتظار داشتیم ظاهر نشود، احساس شکست میکنیم و احتمال کنار گذاشتن برنامه بالا میرود.
- ذهنیت همه یا هیچ داریم: یک وعده غذایی نامناسب یا یک جلسه تمرین از دسترفته را بهمعنای خراب شدن کل برنامه میبینیم و ادامه نمیدهیم.
- برای روزهای سخت برنامه نداریم: اگر برای روزهای شلوغ، خستگی یا بیحوصلگی نسخه سادهتری از برنامه نداشته باشیم، احتمال قطع کامل مسیر بیشتر میشود.
- برنامه مشخصی نداریم: ندانستن اینکه دقیقاً چه کاری، چه زمانی و چگونه انجام دهیم، تصمیمگیری را سخت و ادامه دادن را فرسایشی میکند.
- پیشرفت را پیگیری نمیکنیم: وقتی تغییرات کوچک و تدریجی خود را ثبت نمیکنیم، ممکن است احساس کنیم هیچ پیشرفتی نداشتهایم و انگیزهمان کاهش پیدا کند.
انگیزه برای ورزش؛ چرا انگیزه بهتنهایی کافی نیست؟
برای شروع ورزش به انگیزه نیاز دارید اما برای ادامه دادن و رسیدن به هدف، انگیزه بهتنهایی کافی نیست. برای ادامه مسیر یک مهارت بسیار مهم و حیاتی به نام «انضباط» لازم است.
انگیزه یک احساس پرشور اولیه و کاملا تحت تأثیر خلق و خوی و شرایط است. بنابراین طبیعی است که با تغییر شرایط، انگیزه بالا پایین شود و رنگ ببازد. وقتی عواملی مانند استرس، خستگی، مشغله کاری، خواب نامناسب یا کندیِ روند پیشرفت کم کم ظاهر شوند، انگیزه شما هم کم میشود. در این شرایط اگر مهارت انضباط را در خود پرورش نداده باشید، احتمالا خیلی سریع ورزش را رها میکنید.
انضباط شما را وادار میکند زمانی که انگیزه ادامه دادن ندارید، میلی به تلاش ندارید یا اوضاع بر وفق مرادتان نیست، همچنان پای تصمیم خود بایستید.
چطور ورزش را به عادت تبدیل کنیم؟
تبدیل ورزش به عادت، بیش از آنکه به نیروی اراده وابسته باشد، به محیط، برنامه زمانی و طرز فکر شما بستگی دارد. شما میتوانید محیط و شرایط را طوری برای خود فراهم کنید که ورزش به انتخابی آسان و خودکار تبدیل شود. در ادامه، راهکارهای علمی و واقعا کارآمد برای تبدیل ورزش به عادت را برایتان ذکر میکنیم.
با گامهای بسیار کوچک و مشخص شروع کنید
اهداف بزرگ و مبهم در بیشتر موارد با شکست مواجه میشوند، مثلا اگر هدفتان «بیشتر ورزش کردن» باشد احتمال زیاد هیچوقت به این هدف نرسید، زیرا شروع آنها دشوار و به تعویق انداختنشان آسان است! در عوض اینطور شروع کنید:
به انجام یک کار بسیار کوچک و مشخص متعهد شوید که حتی در روزهای شلوغ هم بتوانید آن را انجام دهید؛ مثلا «صبح بعد از دم کردن چای، ۱۰ دقیقه تمرین کششی انجام میدهم؛ یا پس از ناهار ۱۰ دقیقه پیاده روی میکنم.
در ابتدا هدفتان فقط ساخت عادت باشد
در ۲ تا ۴ هفته اول، الویت اصلی شما باید ساخت عادت برای هدفتان باشد؛ نه زیاد و خوب انجام دادن آن!
در ابتدای کار، چیزی که مهمتر است «استمرار» است. تحقیقات نشان میدهد که هرچه بیشتر یک کار در ذهنتان تبدیل به عادت روزمره شود، مقاومت ذهنی هم به آن کمتر میشود و بدون زحمت میتوانید آن را انجام دهید.
از تکنیک انباشت عادت استفاده کنید
ورزش را به کاری که همین حالا هم هر روز انجام میدهید گره بزنید تا مغزتان یک محرک قابلاطمینان دریافت کند. مثلا با خود بگویید بعد از مسواک شبانه، ۱۵ دقیقه تمرینات با وزن بدن انجام میدهم. یا زمانی که سطل زباله را بیرون میبرم، ۱۵ دقیقه هم پیاده روی میکنم.
موانع و مشکلات را از مسیر خود بردارید
مسیر ورزش را تا حد امکان هموار کنید طوری که ورزش کردن یک مشکل نباشد. مثلا همه چیز را شب قبل آماده کنید: لباس، کفش، بطری آب و برنامهای که قرار است با آن تمرین کنید. اگر باشگاه میروید یک باشگاه نزدیک و در ساعت مناسب باشد طوری که به بهانه دوری راه و ترافیک نتوانید آن را لغو کنید!
هرچه مراحل بین قصد و عمل کمتر باشد، ورزش خودکارتر میشود.
ورزش را لذتبخش کنید
فعالیت، محیط، موسیقی یا شرایطی را انتخاب کنید که باعث شود از تمرین لذت ببرید، نه اینکه آن را یک اجبار بدانید. مثلا یک موسیقی جذاب حین تمرین، لباس ورزشی زیبا و شیک، ورزشی که برایتان جالب و هیجانانگیز است یا تمرین با دوستی که با او به شما خوش میگذرد از راههای لذت بخش کردن جلسه تمرین است.
اگر برنامهاتان خراب شد چکار کنید؟
اگر برنامه ورزش خراب شد، کل مسیر را خرابشده حساب نکنید!
یک یا چند جلسه از دسترفته به معنای شکست نیست؛ مهم این است که سریع به مسیر برگردید. ابتدا بیایید دلیل بههمخوردن برنامه را مشخص کنید؛ دلیل چه بوده؟ کمبود وقت، خستگی، سفر، بیماری یا سخت بودن برنامه؟ سپس برنامه را موقتا سادهتر کنید؛ مثلا بهجای ۶۰ دقیقه، ۱۵ تا ۲۰ دقیقه تمرین کنید یا تعداد جلسات هفتگی را کاهش دهید.
لازم نیست جلسات از دسترفته را با تمرین سنگین جبران کنید، چون این کار میتواند خستگی و آسیب را بیشتر کند. از اولین فرصت به برنامه عادی برگردید و برای دفعات بعد یک «نسخه حداقلی» داشته باشید؛ مثلا در روزهای شلوغ فقط ۱۰ دقیقه ورزش کنید. هدف اصلی، کامل اجرا کردن برنامه نیست؛ حفظ پیوستگی و برگشت سریع بعد از وقفه است. مهم است در تله ذهنی «همه یا هیچ» نیفتید و به جای آن تفکر «بازگشت سریع» داشته باشید.
تفاوت اصلی این دو طرز فکر را در جدول زیر قرار دادهایم:
| تفکر همه یا هیچ | تفکر بازگشت سریع |
| «امروز ورزش نکردم، پس برنامه خراب شد.» | «امروز نشد؛ جلسه بعدی را انجام میدهم.» |
| یک وعده خارج از رژیم را شکست کامل میبیند. | یک وعده را فقط یک انحراف کوچک میبیند. |
| دنبال اجرای بینقص برنامه است. | دنبال استمرار در بلندمدت است. |
| بعد از اشتباه، احساس شکست و ناامیدی ایجاد میکند. | بعد از اشتباه، تمرکز را روی اقدام بعدی میگذارد. |
| ممکن است باعث چند روز یا چند هفته رها کردن برنامه شود. | فاصله بین وقفه و بازگشت را کوتاه میکند. |
| معیار موفقیت: «آیا همهچیز کامل پیش رفت؟» | معیار موفقیت: «چقدر سریع به مسیر برگشتم؟» |
روانشناسی ورزشی چگونه عملکرد ورزشکاران را بهتر میکند؟
همانطور که تا اینجا گفتیم، عوامل روانی منفی بیرونی یا درونی میتوانند منجر به قفل شدن ذهن ورزشکار، عدم تمرکز و حواس پرتی او، اختلال در آمادگی و در نهایت عملکرد ضعیف ورزشکار در مواقع مهم شود. حتی عدم آمادگی ذهنی و روانی ورزشکار، میتواند اختلالات فیزیکی مثل گرفتگی عضلات، لرزش و افزایش تعریق هم ایجاد کند.
اگر به این مسائل رسیدگی نشود، این عوامل نه تنها بر ورزشکار بلکه بر کل تیم تأثیر میگذارد. برای اینکه این موارد منفی خنثی شود، مربیان و ورزشکاران میتوانند از روانشناسی ورزشی کمک بگیرند و بر تاکتیکهایی مانند هدف گذاری، عادت سازی، آرامش ذهنی و اعتماد به نفس خود متمرکز شوند.
امروزه روانشناسی ورزشی آنقدر مهم است که همه تیمهای بزرگ مهم، مثل تیمهای ملی یا ورزشهای انفرادی، حتی آنهایی که در سطح مسابقات ساده هم شرکت میکنند، حتما چندین مشاور و روانشناس ورزشی در کنار خود دارند تا ورزشکار از نظر ذهنی آماده قهرمان شدن شود و سپس در زمین مسابقه هم قهرمان شود.
شایع ترین مشکلات روحی و روانی ورزشکاران
ورزشکاران حرفهای به دلیل فشاری که تحمل میکنند، ممکن است که در معرض آسیبهای روانی قرار بگیرند؛ طوریکه میتوان از آن به عنوان «آسیبی که دیده نمیشود» نام برد. به طور مثال استرس و فشاری که ورزشکاران در طول دورههای تمرینی و سپس مسابقات تجربه میکنند، میتواند بسیار شدید و زیاد باشد و ورزشکار را آزار دهد. این استرس مداوم زمانی که حرفه ورزشی ورزشکار تمام میشود هم پایان نمییابد، بلکه میتواند تا مدت زیادی پس از بازنشستگی هم ادامه داشته باشد. از دیگر مشکلات روحی ورزشکاران میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- فشار و استرسِ محیط ورزشی، ممکن است گاهی منجر به افسردگی ورزشکار شود.
- فشار تمرینهای طاقت فرسا همچنین میتواند ورزشکاران را در معرض سندرم «بیش تمرینی» یا «تمرین زدگی» قرار دهد که تشخیص آن از افسردگی دشوار است.
- ورزشکاران به دلیل داشتتن رژیمهای سخت و پیچیده، نسبت به اختلالات خوردن آسیب پذیرتر هستند و به خصوص ممکن است درباره شکل ظاهری بدن خود هم دارای اضطراب بیشتری باشند.
- احتمال استفاده از مواد از جمله مواد افیونی برای بهبود عملکرد ورزشی و غیر ورزشی در ورزشکاران وجود دارد.
مزایای روانشناسی ورزشی
هدف شما هر چه که باشد؛ برنده شدن، موفقیت شخصی، به چالش کشیدن خود، تعامل اجتماعی، فعالیت بدنی، آرامش یا صرفاً لذت؛ یک روانشناس ورزشی میتواند به شما در رسیدن به اهدافتان کمک کند. اکنون از مزایا و معایب همراهی یک روانشناس ورزشی به شما خواهیم گفت.
مزایای داشتن یک روانشناس ورزشی
- عملکرد ورزشیتان بهبود مییابد و از فعالیت خود لذت بیشتری خواهید برد؛
- مهارتهای ذهنیتان (به عنوان مثال تصویرسازی، تمرکز) را بالا میبرد؛
- ریکاوری ذهنی خوبی خواهید داشت و از تمرین زدگی پیشگیری میکنید؛
- رژیمهای سخت ورزشی را با آرامش بیشتری تحمل و مدیریت میکنید؛
- انسجام تیمیتان چند برابر میشود و تیمسازی قویتری خواهید داشت؛
- مهارتهای ارتباطی در تیم و در طول مسابقه را افزایش مییابد؛
- سلامت روان و تندرستیتان به صورت کلی افزایش پیدا میکند؛
- تکنیکهای انگیزشی را یاد میگیرید تا انگیزه خود را بالا ببرید؛
- استرس و فشار روانیتان را مدیریت میکنید؛
- برای مسابقه آمادگی بیشتری پیدا میکنید؛
- اضطراب و استرستان کم میشود.
تاثیر ورزش بر سلامت روان
ورزش برای روحیه مثل یک معجزه است. به طور کلی افزایش فعالیت بدنی باعث بهبود خلق و خو، بهبود سطح انرژی و بهبود خواب با کیفیت میشود. دلایل مختلفی وجود دارد که چرا فعالیت بدنی میتواند برای سلامت روانی مفید باشد. اکنون به مهمترین تاثیرات ورزش بر سلامت روان خواهیم پرداخت.
کاهش هورمونهای استرس
ورزش هورمونهای استرس مانند کورتیزول را کاهش میدهد. همچنین اندورفین (همان هورمون شادی و احساس خوب) را افزایش میدهد و خلق و خوی شما را بهبود میبخشد.
افزایش اعتماد به نفس
ورزش میتواند به کاهش وزن، فرم دهی و حفظ لبخند رضایت شما کمک کند. اینکه از پس وزنهها و تمرینات سخت برمیآیید به شما احساس قدرت و قوی بودن میدهد و اعتماد به نفس شما را بالا میبرد.
تخلیه استرس و اضطراب
کسانی که بیشتر ورزش میکنند، خشم و غم درونی کمتری دارند؛ چراکه با ورزش و عرق ریختن در باشگاه مقدار زیادی از ناراحتیهای خود را تخلیه میکنند. علاوه بر این، ورزش میتواند راه مناسبی برای مصون ماندن از استرس آینده و همچنین راهی برای مقابله با استرس فعلی باشد.
تکنیکهای روانشناسی ورزشی
روانشناسی ورزشی به افراد کمک میکند تا برای ورزش و سبک زندگی سالم انگیزه پیدا کنند و در مورد مسائل سلامت روان مربوط ورزش مشاوره دهند. تکنیکهای روانشناسی ورزشی همان تکنیک های علمی روانشناسی است که به تشخیص مشاور استفاده میشود.
پذیرفتن سبک زندگی ورزشی
سبک زندگی ورزشکاران گاهی سخت و خیلی پیچیده میشود؛ طوری که تحمل ورزشکار تمام میشود. اما روانشناس ورزشی میتواند در اینجا به کمکشان بیاید و آنها را تشویق کند که سبک زندگی خاص خود بپذیرند و ورزشکاران را بیشتر، آماده زندگی حرفهای قهرمانی کند.
هدف گذاری معقول و پیگیری آن
تعیین هدف باعث میشود تا افراد برای رسیدن به خواسته خود، سخت تلاش کنند. در عین حال مهم است که هدفها معقول و دست یافتنی باشند. یک روانشناس ورزشی میتواند نقش کلیدی در ایجاد اهداف مناسب و حمایت از ورزشکار در طول فرآیند داشته باشد.
بهجای یک هدف کلی مثل «میخواهم لاغر شوم»، رفتار مشخص تعیین کنید؛ مثلا بگویید «سه روز در هفته ۳۰ دقیقه ورزش میکنم.»
انگیزه بخشی به ورزشکار
یکی دیگر از تکنیکهای روانشناسی ورزشی، ایجاد انگیزه لازم به ورزشکاری است که خسته شدهاست و انرژی دادن دوباره به اوست. انگیزه نقش مهمی در ترغیب افراد به ادامه دادن مسیر حرفهای دارد.
پلن بی یا نقشهای برای روزهایی که خوب پیش نرفته داشته باشید
برای روزهای سختی که اوضاع خوب پیش نرفته، مثلا خسته هستید یا روحیه شما بالا نیست، یک نسخه ساده داشته باشید که زنجیره قطع نشود. مثلا روزی که تمرین کامل ممکن نیست، فقط ۱۰ دقیقه ورزش کنید. این کار پیوستگی را حفظ میکند.
تمرکز حواس
حواسپرتی در ورزش میتواند موفقیت افراد را تحت الشعاع قرار دهد و زندگی حرفهای او را مختل کند. یک روانشناس ورزشی میتواند به ورزشکار کمک کند تا در لحظه زندگی کند، خودشان و سبک زندگیشان را بپذیرند و تمرکز بیشتری داشته باشند.
مقابله با افکار منفی
گاهی ورزشکاران مورد حملات افکار منفی قرار میگیرند و این افکار آرامش و تمرکز آنها را از بین میبرند. در چنین مواردی، بهتر است ورزشکار با یک روانشناس ورزشی صحبت کند و با کمک او افکار منفی را از خود دور کند و آرامش را به زندگی و فکر خود برگرداند.
پیشرفت خود را ثبت کنید
یک دفترچه، اپلیکیشن یا هرچیزی که در آن عملکرد خود را ثبت کنید داشته باشید و مرتب در آن تعداد جلسات، مدت تمرین یا پیشرفت عملکردی خود را یادداشت کنید. دیدن پیشرفتهای کوچک احساس موفقیت در شما ایجاد میکند و انگیزه ادامه دادن را بالا میبرد.
سخن پایانی
روانشناسی ورزشی بر بهبود شرایط روحی و روانی ورزشکار تمرکز دارد و به دنبال بهتر کردن حال روحی و رفع مشکلات عاطفی اوست. اگر شما به عنوان یک ورزشکار دچار استرس، تمرین زدگی و عدم تمرکز شدهاید، حتما با یک روانشناس ورزشی صحبت کنید. او میتواند کمک زیادی به شما کند و آرامش و انگیزه را به زندگیتان برگرداند.
سوالات متداول
روانشناسی ورزشی چیست؟
روانشناسی ورزشی شاخهای از روانشناسی است که عوامل ذهنی مؤثر بر ورزش را بررسی و تقویت میکند. هدف آن کمک به ورزشکار برای بهبود تمرکز، انگیزه، اعتمادبهنفس، مدیریت استرس و در نهایت عملکرد بهتر است.
چطور انگیزه ورزش کردن را حفظ کنیم؟
به انگیزه تنها تکیه نکنید. زمان مشخص، برنامه ساده، هدف رفتاری و عادت ثابت معمولاً برای استمرار مؤثرتر هستند.
اگر چند جلسه ورزش را از دست دادیم چه کنیم؟
وقتی جلسهای را از دست میدهید به این معنی نیست که همه چیز خراب شده و شما شکست خوردهاید. فقط برنامه را ادامه دهید؛ همین.
چطور اعتمادبهنفس ورزشی در خودم بسازم؟
همین که ورزش را شروع کردهاید یعنی عزت نفس خوبی دارید، روی پیشرفت شخصی خودتان تمرکز کنید، اهداف کوچک و معقول تعیین کنید و خودتان را دائما با ورزشکاران باتجربه مقایسه نکنید.
آیا روانشناسی ورزشی فقط برای ورزشکاران حرفهای است؟
خیر ورزشکاران مبتدی و آماتور هم میتوانند برای افزایش انگیزه، ایجاد عادتهای ورزشی، مدیریت استرس و ادامه دادن برنامه از اصول روانشناسی ورزشی استفاده کنند.
منابع: sportsmedicine – psychologytoday – maryville
